زمان تخلیه پزوی آرژانتین است – MercoPress

وقت آن است كه پزوی آرژانتین را بریزید

دوشنبه ، 28 سپتامبر 2020 – 09:31 UTC


با رشد بیش از 50 درصدی پول در سال ، تعجبی ندارد که آرژانتینی ها با پزوی خود مانند سیب زمینی داغ رفتار کنند.

توسط استیو هانکه – علاوه بر مواجهه با بحران حاد Covid-19 ، اقتصاد نابسامان آرژانتین در حال سقوط است و طبق معمول ، حلقه تورم به گردن آرژانتین ها بستگی دارد. نرخ تورم رسمی آرژانتین برای آگوست 2020 40.70٪ در سال است. و برای یک بار هم که شده ، نرخ رسمی آرژانتین تقریباً به نرخی است که من هر روز با استفاده از داده های با فرکانس بالا و تئوری برابری قدرت خرید محاسبه می کنم ، روشی که مدتهاست ارزش آن را در مقایسه با آمار رسمی ثابت می کند. امروز ، من نرخ تورم سالانه آرژانتین را در 37٪ اندازه گیری می کنم ، اما احتمالاً نه برای مدت طولانی – به طور کلی حلقه توسط trapdoor دنبال می شود.

همانطور که میلتون فریدمن در مقاله “New Palgrave Dictionary of Economy” در 1987 با عنوان “نظریه مقدار پول” (QTM) گفته است ، “نتیجه گیری (QTM) این است كه تغییرات قابل توجه در قیمت ها یا درآمد اسمی تقریباً همیشه نتیجه تغییرات است. در عرضه اسمی پول. ” در فرم درآمد QTM آمده است: MV = Py ، جایی که M عرضه پول است ، V سرعت پول ، P سطح قیمت و y تولید ناخالص داخلی واقعی (درآمد ملی) است.

بیایید از QTM برای انجام محاسبات نیمکت استفاده کنیم تا مشخص کنیم نرخ “رشد طلایی” برای عرضه پول چقدر است. این نرخ رشد گسترده پول است که به بانک مرکزی آرژانتین (BCRA) اجازه می دهد تا به هدف تورم خود برسد. من نرخ “رشد طلایی” دهه گذشته را محاسبه می کنم.

طبق محاسبات من ، متوسط ​​درصد سالانه رشد تولید ناخالص داخلی واقعی طی یک دهه گذشته 1.38 درصد ، متوسط ​​رشد سالانه در کل عرضه پول (M3) 32.47 درصد و متوسط ​​تغییر سالانه در سرعت پول 0.87 درصد است. با استفاده از این مقادیر و هدف تورم BCRA 11 درصد (میانگین اهداف تورم BCRA برای سالهای 2010-2020) ، من نرخ رشد طلایی سالانه آرژانتین را برای کل تأمین پول 11.51 درصد محاسبه کردم.

نرخ رشد طلایی = هدف تورم + رشد متوسط ​​تولید ناخالص داخلی واقعی – میانگین درصد تغییر سرعت. نرخ رشد طلایی = 11٪ + 1.38٪ – (0.87٪) = 11.51٪

نرخ “رشد طلایی” در نمودار زیر نشان داده شده است. همچنین نرخ رشد سالانه در کل عرضه پول در دهه گذشته و همچنین متوسط ​​که 32.47 درصد است ، شامل می شود. واضح است که BCRA در دهه گذشته نرخ “رشد طلایی” را به شدت افزایش داده است. در حال حاضر ، رشد سالانه عرضه پول در 53.71 درصد افزایش یافته است – بیش از 40 درصد بالاتر از نرخ “رشد طلایی”.

با رشد بیش از 50 درصدی در سال ، تعجب آور نیست که آرژانتینی ها با پزوی خود مانند سیب زمینی داغ رفتار می کنند – آنها سعی می کنند آنها را با دلار آمریکا به همان سرعتی که ممکن است مبادله کنند. به روال معمول آرژانتین ، BCRA در 15 سپتامبر تصمیم گرفت دسترسی آرژانتینی ها را به دلار آمریکا در بازار ارز محدودتر کند با حفظ سقف خرید دلار برای پس انداز 200 دلار در ماه ، در حالی که مالیاتی که شهروندان برای خرید دلار پرداخت می کنند برای پرداخت بدهی کارت اعتباری یا پس انداز 35 درصدی.

آرژانتین به جای محدود کردن آزادی آرژانتینی ها برای استفاده از ارز مورد علاقه خود ، یعنی دلار آمریکا ، باید از BCRA و پزوی رقت انگیز استفاده کند و آنها را در موزه قرار دهد. وقت آن است که آرژانتین به طور رسمی دلارسازی کند. انجام این کار آسان است. به درخواست رئیس جمهور وقت کارلوس منم ، دکتر کورت شولر و من “یک طرح دلارسازی برای آرژانتین” تهیه کردیم که اولین بار در گزارش کارشناسان نظرات کالا و ارز فریدبرگ (1 فوریه 1999) منتشر شد.

اگرچه منم نتوانست دلاراریزاسیون را در آرژانتین بکشد ، اما در سال 1999 این کار عملی بود و درست مثل امروز کارایی خوبی داشت. در واقع ، این به آرژانتین اجازه می دهد تا از هرج و مرج ارزی ، تورم بسیار بالا و کاهش ارزش و پیش فرض های بعدی که آرژانتین را از سال 1999 خراب کرده است ، اجتناب کند.

(*) استیو هانکه استاد اقتصاد کاربردی در دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور است. وی همکار ارشد و مدیر پروژه ارزهای مشکل دار در موسسه کاتو در واشنگتن دی سی است.